Hoe voelde jij je bij de geboorte van je zoontje?
Gigantisch verward. Ik had eerst enkele jaartjes nodig om alles te doen wat ik echt wilde doen, daarom ben ik pas aan kinderen begonnen op mijn dertigste. Maar ondertussen begon ook de biologische klok van mijn vrouw te tikken, dus toen hebben we samen beslist om aan ne kleine te beginnen. Ik was daar bewust heel hard mee bezig. Ik ging ook mee naar de gyneacoloog en soms ging ik in de nachtwinkel yoghurt met taco chips halen voor mijn zwangere vrouw.
Vind je het belangrijk om veel tijd door te brengen met je kind?
Natuurlijk. Je maakt geen kind om het daarna af te bollen. Vanaf het ogenblik dat je kind geboren is, dan is dat het allerbelangrijkste in je leven. Onze Thor komt altijd op de eerste plaats.
Neem jij een deel van de zorgtaken op jou?
Ik neem zeker zorgtaken op mij, maar boterhammen smeren en kleren wassen dat doet mijn vrouw. Ik krijg stenen kloten van mannen die zeggen dat ze op hunne kleine moeten babysitten. Je babysit toch niet op uwe eige kleine? Dat vind ik pas oubollig.
Mag jouw zoontje een tweede Axl Peleman worden?
Natuurlijk mag hij dat. Hij mag worden wat hij wilt: van balletdanser tot sociaal assistent. Maar als hij iets doet, dan moet hij zien dat hij hte honderd procent graag doet. In de eerste plaats wil ik dat hij Thor Peleman wordt!
"Ik wil herinnerd worden als ne pa zoals ik er zelf ene heb!"
Hoe wil jij als vader herinnerd worden door Thor?
Als vader! Als iemand waar hij honderd procent op kan vertrouwen. Als iemand die er altijd zal staan als er problemen zijn. Als iemand die altijd zijn kind voor zichzelf plaatst en vooral als eerlijke papa! Ik wil herinnerd worden als ne pa zoals ik er zelf ene heb!
Vind jij jezelf een superpapa?
Neen absoluut niet! Ik probeer een goede papa te zijn en that's it! En elke papa die doet wat hij moet doen is sowieso een superpapa!
Tekst: Lobke Gielkens
Foto: Maandacht
Meer bekende superpapa's? Klik hier