Samen met zijn moeder Micheline won hij enkele maanden geleden het VTM-programma ‘Mijn restaurant’, ondertussen woont hij samen met Yfke en zoontje Tenzin (13 maanden) boven hun eigen Leuvense restaurant d’Hoogeschool en geniet hij met volle teugen van zijn vaderschap. “Tenzin is het mooiste wat mij is overkomen, ik wil hem nooit meer loslaten!"
Jelle, vorig jaar ben je papa geworden van je zoontje Tenzin. Welke gevoelens riep dat toen bij jou op?
De eerste minuten dacht ik: ‘Oei, shit! Hier kan ik niet meer van weg! Dit is voor de rest van mijn leven’. Mijn vriendin moest een keizersnede ondergaan, dus het eerste halfuur lag hij in mijn armen. Dat voelde zo goed, alsof dit het mooiste was dat mij ooit was overkomen. Ik wilde hem nooit meer loslaten!
Ondertussen is hij al meer dan een jaar, hoe sta je nu tegenover het vaderschap?
Nu begint het plezant te worden. Tenzin begint rond te lopen en ik kan echt al met hem spelen. De interactie begint ook vlotjes te gaan.
Ik kan mij voorstellen dat je het erg druk hebt met je restaurant. Hoe probeer je toch genoeg tijd te maken voor je zoontje?
Sinds we boven het restaurant wonen, valt dat echt goed mee. Ik haal hem ’s morgens zelf uit zijn bedje, ik geef hem eten en ik speel nog wat met hem. Dikwijls komt hij bij mij in de keuken zitten, omdat Yfke wat langer slaapt als ik. ’s Middags en ’s avonds probeer ik ook nog wat tijd te maken voor hem en dan zijn er natuurlijk ook nog de vrije dagen. Dus ik maak echt wel veel tijd voor hem!
Meer en meer papa’s nemen een deel van de zorgtaken op zich, vind jij dat belangrijk?
Toch wel ja. Voor ik aan het programma ‘Mijn restaurant’ deelnam, deed ik dat nog meer omdat ik veel meer thuis was. Nu misschien iets minder. Maar ik vind dat maar normaal dat je dat doet. Soms ga ik wel tegen mijn zin een pamper verversen, maar al bij al valt dat goed mee!
“Ik vind het belangrijk om Tenzin gezond te leren eten”
Vind je het als kok belangrijk om je zoontje gezonde voeding te geven?
Absoluut! We proberen al om hem van zoveel mogelijk verschillende ingrediënten te laten proeven. Door onze zaak hebben we niet altijd tijd om vers te koken, dus geven we hem af en toe potjesvoeding. Maar daar is niets mis mee.
Voor je papa werd, keek je er dan naar uit om een zoon te hebben? Of was een dochter ook fijn geweest?
Een zoon was absoluut een must, want ik had maar één naam in mijn hoofd. Ik denk dat het voor mij plezanter is om een zoontje te hebben. Maar als Yfke naar de winkel gaat, ziet ze al die meisjeskleren hangen en dan snakt ze toch ook wel naar een meisje. Een jongen of een meisje, het zal allebei wel tof zijn!
Ik las in een interview dat jij graag een adoptiekindje zou hebben. Is dat nog steeds zo?
Ja ik zou dat echt graag hebben, Yfke heeft het daar nogal moeilijk mee. We zijn al met zoveel op de wereld en veel kindjes hebben geen ouders. Ik zou graag per kind van mij een adoptiekind hebben. Er zitten zoveel kindjes in een weeshuis en die moeten ook kansen krijgen vind ik. Het kindje moet wel uit België komen, want ik weet niet of het zo gezond is om een buitenlands kindje uit zijn/haar natuurlijke omgeving te halen.
Ben je van plan om zelf nog veel kindjes te maken?
Grote kinderen ja (lacht)! Baby’s niet. Het zou leuk zijn als kinderen als tweejarige gebeuren zouden kunnen worden, zodat je verlost ben van de pampers en de flesjes.
Hoe wil je later herinnerd worden als vader?
Als een mens dat hem geholpen heeft om zijn weg te vinden. Als ne toffe mens!
Je ouders zijn gescheiden toen je zelf nog kind was. Heb je zelf veel opgestoken van je eigen vader?
Ik heb zelf nogal een rare relatie met mijn vader, dus dat ligt nogal moeilijk, ik heb dat altijd een beetje verdrongen. Veel heb ik dus niet opgestoken van hem voor mijn eigen vaderschap. Ik kom trouwens veel beter overeen met mijn moeder, dat is ook de reden waarom ik samen met haar heb deelgenomen aan ‘Mijn restaurant’.