Beschrijf de opvoeding eens die je aan je kinderen probeert mee te geven.
Ik probeer ze om, voor een deel, hun verantwoordelijkheid te laten op nemen. Als ze een beslissing willen nemen, probeer ik ze uit te leggen wat de eventuele gevolgen daarvan kunnen zijn. En natuurlijk probeer ik ze voor te bereiden op het echte leven, door bijvoorbeeld hun sociaal leven wat uit te breiden. Ze moeten ook andere vrienden hebben dan alleen maar hun kameraden van hun klas. Je moet je kinderen kunnen laten proeven van allerlei dingen in onze wereld, in een cocoon houden tot ze het huis verlaten is niet de beste oplossing.
Heb jij thuis ongeveer dezelfde opvoeding gekregen?
Moeilijke vraag, ik weet dat eigenlijk niet. Ik weet wel dat mijn kinderen dingen doen die ik niet gedaan heb. En als ik hen nu bezig zie, dan heb ik wel spijt dat ik vroeger nooit het initiatief genomen heb om iets nieuw te ontdekken. Mijn dochter zou graag na haar studies naar Parijs gaan en daar een jaar gaan studeren. Zo’n dingen zijn eigenlijk nooit in mij opgekomen toen ik nog student was, maar misschien was dat ook niet zo gemakkelijk enkele jaren geleden. Ik vind het mooi als ik mijn kinderen kan stimuleren iets te doen dat ik niet gedaan heb. Het zou leuk zijn moesten ze in de politiek stappen, maar ik zou het misschien nog leuker vinden moesten ze iets doen waar ik totaal geen kaas van gegeten heb. Ze moeten met een open geest naar de wereld kijken.
"Je moet een gulden middenweg vinden tussen beschermen en loslaten"
Klopt de bewering dat kinderen veel te snel opgroeien?
Kinderen groeien vrij snel op, maar momenteel besef ik het niet echt. Ik zal het pas beseffen als ze de deur uit zijn en ze hun eigen leven hebben. Ik heb mijn eerste stap in de politiek gezet drie maanden nadat mijn dochter geboren is. Mijn dochter is nu 14, dan sta je wel even stil bij het feit dat het snel gaat. Ik mis ongetwijfeld wel een aantal zaken van hun leven, maar ik heb het gevoel dat ik iemand ben waar ze met problemen bij terecht kunnen. Ik ben er als ze me nodig hebben. Maar in het algemeen ben ik inderdaad te weinig bij hen. Dit komt ook omdat ik mijn agenda niet helemaal zelf beheer. Ik zou tijdens de kerstvakantie bij hen thuis zijn. Een dag voor kerstmis valt de regering en zat ik noodgedwongen de eerste week van de kerstvakantie in Brussel. En de tweede week van de kerstvakantie komt Van Rompaey binnen met zijn nieuwe regering en was ik dus ook amper thuis. Zoiets heb je natuurlijk niet in de hand.
Ben jij een strenge papa?
Niet echt, mijn kinderen weten waar de grens ligt en respecteren die grens. Als het tijd is om te gaan slapen, dan moeten ze naar boven gaan en in hun bed kruipen. Het kan zijn dat ik toestemming geef om een halfuurtje langer op te blijven, maar dan zal het bij dat halfuurtje blijven en niet langer.
"Mijn kinderen begrijpen dat ik een drukke job heb"
Loslaten
Is het moeilijk om je kinderen los te laten?
Ik vind dat best moeilijk ja. Mijn dochter is altijd een papakindje geweest, zij zat vaak op mijn schoot. Naarmate ze ouder werd, deed ze dat minder. Nu is ze 14 jaar en die knuffelmomenten werden gewisseld door goede gesprekken. En dat doet evenveel deugd, vind ik.
Kinderen opvoeden, is dat een zware job?
Ik vind dat een zware job, maar momenteel neemt mijn vrouw hun opvoeding voor een groot deel op zich. Ik vind dat je je kind niet kan blijven beschermen tegen alle dingen in de wereld, je moet ze wat vrijheid laten. Je moet een gulden middenweg vinden tussen beschermen en loslaten. Jonge mensen mag je niet te fel beschermen, je moet ze genoeg bagage meegeven naar de toekomst toe.
Drukke job
Heb jij je kinderen genoeg gezien met je drukke job?
Ik zie mijn kinderen inderdaad te weinig, en dat zeggen mijn kinderen me ook. Soms trekken ze eens aan de alarmbel en dan probeer ik echt wat tijd vrij te maken voor hen. Ik doe mijn job heel graag, ik heb geen schuldgevoel. Maar als ik ’s avonds weer heel laat naar huis rij, dan wringt het toch wel een beetje. Mijn kinderen begrijpen het wel dat ik een drukke job heb. Ik ben met politiek begonnen als zij er waren. Stilaan ben ik in de politiek gegroeid en mijn kinderen zijn daar wat in meegegroeid, ze zijn het dus gewoon dat ik niet vaak thuis ben. Moesten ze geweten hebben dat de politiek veel tijd van mij in beslag zou nemen, ze zouden het nooit hebben goedgekeurd (lacht).
Ben jij een superpapa?
Ik denk dat ik het goed doe, ik probeer voor hen een goede weg te zoeken naar de toekomst toe. En mijn vrouw neemt de taken op zich als ik er niet ben, dat vind ik schitterend. Wij vormen een goed paar en willen onze kinderen de waarden en normen meegeven die ze in de wereld en tijdens hun verdere leven nodig zullen hebben.
Tekst: Cynthia Taelemans
Foto: Elly Van den Bergh
Meer BV-papa's? Klik hier