Mee in het grote bed?

Wanneer je peuter of kleuter in het grote bed wil slapen, moet je zelf beslissen wat goed of niet goed is. Als je zelf een goede nachtrust wilt of belangrijk vindt, nu en in de toekomst, geven we één raad: best niet mee beginnen. Over de al dan niet vermeende risico’s van het in bed nemen van kinderen bestaan onenigheid. Volgens sommigen zou dit bijvoorbeeld de onafhankelijk en zelfstandigheid van het kind bemoeilijken. Andere bronnen spreken dit tegen. Maar sommige papa’s (en mama’s) nemen hun kind in bed, omdat ze dit zelf graag hebben. Bij alleenstaande papa’s is dit uit behoefte aan gezelschap. Op zich is daar niets op tegen, op voorwaarde dat de individuele behoeften en de persoonlijkheid van het kind gerespecteerd worden. Als een kind steevast mee in bed genomen wordt als alibi om seksueel contact met de partner te vermijden, dan zit het echter fout. Het kind wordt dan gebruikt om andere problemen toe te dekken en dit moet uiteraard afgeraden worden. De gezellige scènes waarbij heel het gezin bv. op een zondagochtend samen in één bed ligt, vallen hier volkomen buiten. Dergelijke scènes hebben gewoonlijk immers een positieve waarde voor het gezin.

Een baby mee in bed nemen, is geen probleem. Een zuigeling zoekt enkel geborgenheid en draait zijn ouders nog niet rond zijn vinger.

De baby de eerste weken mee in bed nemen is heel gemakkelijk tijdens nachtvoedingen. Geef hem na enkele weken wel een eigen plaats om te slapen. Als je het bed met de baby wilt delen, neem dan volgende punten in acht: Zorg voor een harde matras (geen waterbed). Verwijder kussens, zware dekbedden en zorg voor een licht deken voor de baby. Leg het kind in het midden en vorm samen met de moeder de grenzen van het ‘babybed’. Laat je kind nooit alleen in het ouderlijke bed slapen.

<< terug