Peuterpuberteit

Op een gegeven moment wordt je kind twee jaar. En dit zal je als papa geweten hebben. Je kind voelt en gedraagt zich als een puber: voor sommige dingen is hij al te groot, voor andere is hij nog te klein. Hij moet naar grote mensen luisteren, terwijl hij een eigen mening ontwikkelt. Hij wilt lopen, maar mag niet overal heen. De één noemt het de peuterpuberteit, de ander noemt het ‘terrible two’. Puberteit is kort samengevat een fase waarin een kind grenzen verkent, zich losmaakt en op eigen benen probeert te staan (een eigen identiteit zoekt). In feite maakt je kind rond 2 jaar zo’n soort fase door. Hij krijgt een eigen willetje en laat dat ook gelden.

Als je peuter de puber uithangt. Hoe reageren?

• Als de koppige momenten niet te hevig zijn, kan je hem het beste negeren. Vaak draait hij vanzelf weer bij.
• Wanneer je kind echt te ver gaat, maak dat dan meteen duidelijk. Blijf consequent en duidelijk, nee is nee.
• Geef je kind de ruimte om alles zelf te proberen: eten, zijn broekje optrekken, enzovoort. Moedig zijn pogingen aan. Dat geeft het kind zelfvertrouwen.
• Tracht altijd de focus van je aandacht te leggen op het positief stimuleren (prijs het kind wanneer het iets goed doet) en niet de nadruk te leggen op de negatieve dingen die het kind doet. Leidt het kind af of probeer negatief gedrag om te zetten in positief gedrag, bijvoorbeeld wanneer je kind met speelgoed gooit, zeg dan bijvoorbeeld, ach, het beertje wil niet op de grond, het wil graag voor het raam zitten. Wanneer hij het opraapt en wegzet voor het raam, prijs hem dan. Doe het eventueel samen met je kind, wanneer het protesteert.

Bron: www.peuterplace.nl