1. Negeer het gedrag waar je minder blij mee bent
Een slappe waarschuwing. Jouw chagrijnige blik of juist een verholen glimlach. Wat hebben ze gemeen? Je reageert. En zolang er reactie is, is dat genoeg reden om ermee door te gaan. Dus: keep your mouth shut. Bij redelijk onschuldige dingen dan. Bij niet te negeren zaken schat je eerst zelf de ernst van de situatie in. Vervolgens kun je hem zonder al te veel poespas weghalen bij het verboden object en op de gang of in een saaie kamer zetten. Vooral kinderen onder de twee snappen eindeloze preken niet; die reageren alleen op daadkracht.
|
2. Geef je kind aandacht
Behandel je kind als een VIP en geef het veel exclusieve aandacht. Eén op één aandacht maakt dat je kind zich belangrijk voelt en dat hij voelt dat je van hem houdt. Prijs zijn tekentalent, luister naar zijn nietszeggende mop, speel de kieteldood, praat een beetje, lummel samen wat rond, laat hem de vijzen aangeven, … Het kind voelt zich serieus genomen. |
 | 3. Stimuleer de dingen die wel goed gaan
De angst voor peuterterreur is groot in opvoedland. Je voert de strijd vaak met de woorden ‘nee en niet’. Probeer het eens andersom, laat je kind weten wat hij wél goed kan. Moet je dan echt die nepglimlach opzetten en hem overladen met lofzangen als hij na een driftbui op de stoep loopt in plaats van op straat? Ja! En niet omdat hij na een compliment de drang heeft ‘het nog een keer’ te doen. Ook voor zijn zelfvertrouwen is het goed. Probeer negatief gedrag om te zetten in positief gedrag, bijvoorbeeld wanneer je kind met speelgoed gooit, zeg dan bijvoorbeeld, ach, het beertje wil niet op de grond, het wil graag voor het raam zitten. Wanneer hij het opraapt en wegzet voor het raam, prijs hem dan. Doe het eventueel samen met je kind, wanneer het protesteert. Aanmoedigingen leveren zoveel meer op. Jij blij, hij blij, euforie alom!
4. Wees consequent
Consequent zijn levert heel wat op. Zodra kinderen weten waar ze aan met jou aan toe zijn, zijn ze geneigd te gehoorzamen. Als je ervoor zorgt dat de nachtelijke uitstappen van je peuter weinig meer opleveren dan dat hij gewoon weer in bed wordt gestopt, zwicht hij. Uiteindelijk. Het gevolg van niet-consequent zijn moge ook duidelijk zijn: complete verwarring. Toegeven in een zwak moment is niet erg, als je maar uitlegt waarom het nu wel mag. Wat de samenwerking met je partner betreft, is het handig om over de belangrijkste dingen (eten, slapen) eens te zijn. Of wordt bewust van jullie verschillen, zodat je ze niet tegen elkaar uitspeelt.
5. Slurp elk moment in je op
Het leven raast voorbij als er kinderen komen, je hoeft niet hoogbejaard te zijn om dit te erkennen. ‘Voor je het weet zijn ze groot’, ‘Geniet er nog maar van’, ‘Ze zijn nu nog zo lekker klein’ – als je na acht maanden nog steeds 3x per nacht door je baby gewekt wordt, of je peuter weigert standaard te doen wat je zegt, dan verliezen deze clichés werkelijk elke zweem van geloofwaardigheid. Maar wat jij niet weet: degene die het zegt, doet enkel aan projectie. Hij verlangt zelf naar een rimpelige baby in zijn wieg, die innige omhelzing als je elkaar 24uur niet ziet, zijn eerste volzin ‘Ik vind jou lief’ … En voor je het weet ontsnappen dezelfde woorden uit je eigen mond. Want het is zo waar. Uiteindelijk slaapt elk kind door, wordt niet elke niet-etende peuter groot en mogen luiers en tutten op een dag de vuilbak in.
Bron: Ouders van nu, nr 10, oktober 2007
Meer opvoeden? Klik hier
|