Hoe komt het dat je in een rolstoel zit?
Op 16 juni 2007 heb ik een ongeval gehad met een brandweerwagen. Vanaf dan is mijn situatie wat veranderd, ik moest mij met een rolstoel verplaatsen. Het gaat met ups en downs, maar dat is bij iedereen wel eens zo. In het begin was het mentaal wat moeilijk, maar ik probeer het nog altijd positief te bekijken. Eerst kom je te weten wat je niet kunt, vanaf dan is het wat zoeken wat je wel kunt, het is een proces waar je door moet. Mits de nodige steun, op sociaal en financiëel vlak, lukt dit goed.
Had je toen al kinderen?
Mijn vrouw was toen drie maanden zwanger van ons dochtertje. Ik vond dat eigenlijk een positief iets, we leefden er echt naartoe en ik werkte hard om zo snel mogelijk uit dat revalidatiecentrum te geraken. Zo kon ik zeker de bevalling meemaken. En dat is ons gelukt. Nu, 15 maanden later, heb ik al een hele weg afgelegd, maar nu we een kindje hebben denk ik minder aan de pijn en aan mezelf. Het was een lichtpunt in de duisternis.
Ken je sommige problemen bij de opvoeding?
Niet echt, maar een kind opvoeden is natuurlijk een full-time job. Het is niet altijd gemakkelijk, je moet er veel energie insteken. Maar problemen kennen wij nog niet echt. Het is natuurlijk een leerproces, het is nog wat aanvoelen waar de grenzen liggen. Maar alles gaat goed momenteel.
"Nu we een kindje hebben, denk ik minder aan de pijn"
Welke taken neem jij als papa op je?
Ik heb een beurtrol met mijn vrouw, maar overdag zorg ik wat meer voor onze dochter, wat ik uiteraard leuk vind. Ik geef de fles, maak haar eten klaar, lees verhaaltjes voor. Een badje geven is wat moeilijk voor mij. Als er iets zou gebeuren, dat mijn dochter uitglijdt in het badje bijvoorbeeld, dan zou mijn reactietijd trager zijn dan die van mijn vrouw. Dus daarom laat ik dat liever aan mijn vrouw over. Maar de fles geven is geen enkel probleem voor mij. Ik probeer ook al wat uitleg te geven als ze weer eens heel nieuwsgierig door boekjes bladert, ik vind dat allemaal echt leuk om te doen.
Begrijpt je dochtertje dat je in een rolstoel zit?
Ik denk het niet, maar het zal voor haar gemakkelijker zijn als ze het begint te beseffen. Ze heeft mij ook nooit anders gekend. Ze zal zich misschien wel afvragen waarom ik in een rolstoel zit, maar ze zal het gewoon zijn.
"Ik zou ontzettend trots zijn mocht zij de eerste brandweervrouw van Asse worden!"
Is er een speciaal moment dat je met je dochter deelt?
Ik leg haar overdag in haar bedje en je voelt dat al een beetje aan of het zal lukken om haar direct in haar bedje te leggen of niet. Soms moet ik mee in bed gaan liggen eer ze rustig wil slapen. En dat is ze zo gewoon, dat ze bij mijn vrouw niet altijd vlug de slaap wil vatten. Dan kom ik mee in bed liggen en kruipt mijn dochtertje dicht tegen mij aan. Dat is een heel leuk moment. Maar ze heeft natuurlijk ook momenten dat ze deelt met haar mama in plaats van met mij. Het is mooi verdeeld.
Welke waarden wil jij je kinderen zeker meegeven?
Ik wil haar een aantal dingen meegeven. Sociaal zijn en andere mensen respecteren bijvoorbeeld. En als ze iets wil doen, dan moet ze er ook 100% voor gaan. Maar niet ten koste van alles, ze moet ook beseffen dat er veel meer dingen in het leven zijn dan alleen maar dat ene doel dat ze wil bereiken. En sinds ik mijn ongeval heb gehad vind ik het belangrijk dat ze beseft hoe belangrijk is wel is om in goede gezondheid te verkeren. De kleine dingen zijn soms het mooiste, maar dat besef je pas als je er eens goed over nadenkt.
Welke ervaring zou je nog willen meemaken met je dochter?
Ik ben brandweerman, ik zou ontzettend trots zijn moest zij de eerste brandweervrouw van Asse worden. Maar ik wil haar steunen in alles wat ze doet of wat ze wil doen. Ze moet oprecht gelukkig worden en haar eigen weg een beetje zoeken.