Erik, zijn je kinderen uit een vorig huwelijk?
Ja, ik ben twaalf jaar samen geweest met mijn vrouw. Maar na de geboorte van ons eerste kind, Arthur, voelde ik dat er iets niet klopte in het plaatje. Dit was na negen jaar huwelijk. Ik ben aan mijn gevoelens beginnen toegeven, drie jaar lang heb ik dit proberen verborgen te houden voor mijn vrouw. Uiteindelijk heb ik beslist om open kaart te spelen.
"Het feit dat ik liever een man dan een vrouw zie, verandert niets aan mijn opvoeding"
Missen je kinderen een moederfiguur? Probeer je die rol voor een stuk op jou te nemen?
Nee, ze missen geen moederfiguur. Ze zien hun moeder nog elke dag en die neemt de moederrol voor zich, net zoals ze altijd al heeft gedaan. Co-ouderschap vind ik de beste manier om niet te vervreemden van je eigen kinderen. Ik neem de rol van een moeder zeker niet voor mijn rekening, dat kan je ook niet als vader. Mijn ouders zijn gescheiden als ik heel jong was. Ik ben opgevoed door mijn papa en ik heb nooit een moederfiguur gehad. Ik miste dat niet, omdat ik het nooit gekend heb. Mijn kinderen wel, dus ik vind het belangrijk dat ze hun moeder regelmatig zien. Dat is ook gemakkelijker voor mij, tenslotte willen we allebei het beste voor onze kinderen.
Is er een speciale wetgeving rond holebi’s die je moet volgen?
Het is net zoals bij hetero’s. Ik moet niets speciaals doen, omdat ik nu toevallig liever een man zie dan een vrouw. Dat verandert niets aan de opvoeding of afspraken naar de kinderen toe.
Welke voordelen ervaar je als holebi papa? En welke nadelen?
Momenteel ervaar ik nog geen enkel voordeel of nadeel als holebi. Twee papa’s zullen misschien beter kunnen ravotten in de tuin als de kinderen willen voetballen. Maar of dat echt een voordeel is omdat je holebi bent, dat denk ik niet.
Begrijpen je kinderen dat je homo bent? Worden ze er mee geconfronteerd op school?
De oudste, Arthur (5), begrijpt het dat ik liever samen ben met een man als met een vrouw. In de toekomst, als hier een nieuwe man over de vloer komt, zal ik proberen hen geleidelijk aan te laten wennen aan de situatie. Beginnen met korte bezoekjes, blijven eten en blijven slapen zal stap voor stap gebeuren. Op school maakt de directie er geen probleem van. En de kinderen op school zijn nog te klein om dit te begrijpen. Dus Arthur en Matthias worden er niet mee geconfronteerd. Natuurlijk, wat de reacties zullen zijn als ze ouder worden weet niemand.
Hoe reageerde je omgeving?
Sommige positief, andere negatief. De negatieve reacties doen me niets. Iedereen kent me en weet dat ik geen homotrekjes heb. Enkele verschoten wel toen ik er voor uitkwam, ze kennen mij als een gewone jongen die graag eens een pint gaat drinken. Ze hadden het helemaal niet verwacht. Ik weet niet hoe ze zullen reageren als ik met een vriend eens op bezoek zal gaan, als er daadwerkelijk een man naast mij zal staan.
Vind je dat een opvoeding van twee papa’s hetzelfde is als die van een traditioneel gezin?
Het zal verschillend zijn. Twee papa’s zijn speelser met de kinderen in de tuin bijvoorbeeld. Maar ik denk niet dat twee papa’s een andere opvoeding meegeven aan hun kinderen dan hetero-ouders. Iedere ouder wil zijn kind de waarden en normen meegeven die het nodig heeft in de maatschappij. En er zijn genoeg moederfiguren in de familie of vriendenkring waar je kinderen bij terecht kunnen. Misschien kunnen holebi-ouders wel een verrijking zijn. Zij zullen hun kinderen leren om niet in hokjes te denken, maar een ruimer beeld proberen te verkrijgen van andere mensen.
"Holebi-papa's kunnen een verrijking zijn, zij zullen hun kids niet in hokjes leren denken"
Ben je een strenge papa?
Ik heb mijn regels en principes en daar hou ik mij echt aan. Als je kind de ene dag in de regen mag buitenspelen en de andere dag niet, dan weet je kind ook niet meer wat je nu eigenlijk bedoelt. Je moet consequent zijn waar het nodig is. Ik vind het belangrijk dat ze weten wat mag en wat niet. Je moet ergens de lijn kunnen trekken, dat is ook makkelijker voor hen.
Spendeer je veel tijd met je kinderen samen?
Ik probeer veel tijd met hen door te brengen. Nu kunnen ze in mijn nieuw huis nog niet blijven slapen, omdat er nog geen glazen deur bovenaan de trap staat. Ik wil niet dat mijn kinderen ’s nachts opstaan en dan van de trap vallen. Momenteel ga ik ze af en toe van school halen, zodat ze hier wat kunnen ravotten. ’s Avonds breng ik ze terug naar hun moeder. Ik wil niets van hun opvoeding missen, als ze klein zijn moet je gewoon elk moment van je kind meemaken. Ik speel vaak in de tuin met hen, ga af en toe winkelen of we gaan op bezoek bij vrienden die ook kinderen hebben. Zo kunnen mijn kinderen wat ravotten met de andere kinderen en kan ik wat bijpraten met de ouders.
Welk moment met je kinderen zal je nooit vergeten?
De eerste schooldag. Je voelt je als ouder heel trots als je kind met zijn boekentasje door de schoolpoort loopt.
Wens je nog andere kinderen met een andere man? Hoe zou je dit aanpakken?
Ik laat de deur op een kier, dus het zal van de nieuwe partner afhangen. Een draagmoeder of adoptie, ik zie het allebei zitten. Een kind dat je opvoedt, is een deel van je leven. Mijn wens is al uitgekomen, ik heb twee schatten van kinderen. Dus alles hangt af van de nieuwe partner of er al dan niet een derde kindje komt.
Vind je jezelf een superpapa?
Ik vind dat als je zoveel mogelijk tijd met hen doorbrengt en er altijd probeert te zijn voor hen, dat je dan al een superpapa bent.
Tekst en foto: Cynthia Taelemans
Meer info voor holebipapa's? Klik hier