IVF (In Vitro Fertilisatie)

 

IVF, ofwel reageerbuisbevruchting, is een vorm van kunstmatige inseminatie (KI). Het is een techniek die de laatste decennia enorme ontwikkelingen heeft doorgemaakt. Bij deze techniek vindt de bevruchting buiten het lichaam, in een 'reageerbuis', plaats.


Een IVF-behandeling wordt in principe pas uitgevoerd als alle andere mogelijkheden om zwanger te raken uitgeput zijn. In het algemeen wordt IVF toegepast bij vrouwen waarvan de eileiders niet goed functioneren, bij ernstige endometriose (ziekte waarbij zich baarmoederslijmvlies op plekken buiten de baarmoeder bevindt), bij verminderde vruchtbaarheid van de man en bij onverklaarbare onvruchtbaarheid (er ontstaat, zonder dat daarvoor een aanwijsbare oorzaak is, geen zwangerschap).

De IVF-behandeling gaat als volgt. Met behulp van hormoonstimulatie worden bij de vrouw meerdere eitjes tegelijkertijd tot rijping gebracht. Deze worden met een holle naald, onder echoscopie, uit de follikels gezogen (de zogenaamde punctie). Vervolgens worden ze in het laboratorium samengebracht met sperma en wordt er afgewacht of de bevruchting plaatsvindt. Als dat inderdaad gebeurt, worden een paar dagen na de follikelpunctie 2 tot 3 pré-embryo's (dit is een voorstadium van een embryo) met een slangetje in de baarmoeder teruggeplaatst. Daarna moet je afwachten of een innesteling van één of meer embryo's optreedt.

De kans op zwangerschap na IVF is 15 à 20% per behandeling. Alles hangt af van een aantal factoren zoals de leeftijd van je vrouw, de kwaliteit van de embryo’s en het aantal embryo’s dat is teruggeplaatst.

terug