epidurale (ruggeprik)

Bij de epidurale ruggenprik spuit de anesthesist via een dun slangetje (katheter) verdovingsvloeistof in de ruimte tussen de ruggenwervels: de epidurale ruimte. Hier lopen zenuwen die pijnprikkels van de baarmoeder en de bekkenbodem vervoeren. Als deze zenuwen worden uitgeschakeld, voelt je partner de pijn en de weeën niet meer. Behalve pijnzenuwen lopen in deze ruimte ook zenuwen die de spieren in het onderlichaam aansturen. Na een ruggenprik kan dus ook de spierkracht in de benen tijdelijk afnemen; bovendien krijgt je partner minder gevoel in benen en onderbuik.

De ruggenprik is een plaatselijke verdoving waarbij je partner bij bewustzijn blijft. Meestal wordt deze prik gegeven bij ongeveer 3 tot 5 cm ontsluiting. Aangezien de voorbereiding van de prik 20 minuten in beslag neemt, heeft het geen zin de prik te vragen net voor de baby geboren wordt.

Enkele waarschuwingen:

• De epidurale verdoving is een medische ingreep. Het is bovendien specialistenwerk, het is niet zomaar een spuitje.
• Je partner moet medisch erg goed gevolgd worden tijdens zo’n bevalling. Ze krijgt eerst extra vocht via een infuus. Dit is nodig omdat haar bloeddruk niet te veel mag dalen. Haar pols en bloeddruk worden regelmatig gecontroleerd, soms met behulp van automatische bewakingsapparatuur.
• Doordat je partner de weeën minder tot niet meer voelt, is de kans groot dat ze volledig moet afgaan op de aanwijzingen van de verloskundige wanneer ze moet persen. Het persen verloopt dikwijls minder krachtig, waardoor de kans op een tangverlossing veel groter is.